BANjALUKA - Pesnik, prevodilac, muzikolog, esejista Kolja Mićević preminuo je u utorak u Banjaluci, u 80. godini, saopštilo je Srpsko književno društvo.
Rođen 1941. u Banja Luci, gde je završio osnovnu školu i gimnaziju, Mićević je studije Opšte književnosti diplomirao u Beogradu.
Bio je član Srpskog književnog društva i Udruženja književnika Republike Srpske, kao i počasni građanin Banja Luke.
Živeo je i radio kao samostalni umetnik u Banja Luci, Beogradu i Parizu, i kao veoma plodni stvaralac, ostavio je bogat, svestran i veoma značajan opus, prenosi Tanjug.
Autor je prevodio poeziju, uglavnom sa francuskog, slovenačkog (France Prešern), engleskog (Edgar Alan Po „Celokupne pesme” na srpski, devet verzija kultnog „Gavrana” na francuski), španskog (Federiko Garsija Lorka), italijanskog (Dante Aligijeri „Božanstvena Komedija” i „Vita nova”).
Preveo je i objavio sve velike francuske pesnike u osam antologija i 30 knjiga, od Trubadura do Stefana Malarmea i Pola Valerija, između ostalih u toj kolekciji su i sledeća imena: Fransoa Vijon, Šarl Orleanski, Moris Seva, Žan de La Fonten, Viktor Igo, Žerar de Nerval, Žil Laforg, Gijom Apoliner.
Sa srpskog na francuski je preveo značajnu „Antologiju poezije jugoslovenskih pesnika, Les saluts slaves, od 1800. do 1900”, dok je Danteovu „Komediju” Mićević preveo i sa italijanskog na francuski jezik.
Objavio je i značajne knjige iz muzikologije: „Svete, laku noć!”, „Mocart susreće Skarlatija”, „Mocart”, „Zločin Marije Terezije”, „Lirska istorija muzike”, „Od Pitagore do Baha, I-IV”, „Džepna istorija muzike”, „Od Orfeja do Ljubice Marić”, „Muzički roman, I-IV”.
Publikovao je svoje zbirke pesama na srpskom (Stopa Sna, Stanje Nikoga, Klavirint, Vinovnik, Erosin Melos) i francuskom (L'Hommealarmé, Lelitdéfait, Monsieurle Serpent), kao i oglede iz prevodilaštva (Konstante i previdi, Afrička legenda).
Dobitnik je mnogih domaćih i međunarodnih književnih i prevodilačkih priznanja među kojima su i nagrade: Miloš N. Đurić,1972, za prevođenje, Nagrada beogradskih klokotrista za zbirku „Štrik i Šija”, Nagrade - Stanislav Vinaver, Sreten Marić, Miroslav Antić, Kočićeva nagrada, Vukova nagrada, Zlatni beočug Kulturno-prosvetne zajednice Beograda, i Zlatna medalja Francuske akademije, 1989. za širenje francuske kulture i jezika.
U italijanskom kulturnom centru u Parizu u okviru smotre Festival Voix Vives održao je seriju predavanja Dante naš blizanac (Dante notre Gémeau), čiji se video-zapisi mogu naći na „Jutjubu”.
U Srpskom književnom društvu održano je više književnih večeri posvećenih stvaralaštvu upravo Kolje Mićevića, čiji se audio i video zapisi čuvaju u ovoj ustanovi.
Neki od tih večeri nose nazive „Muzički roman, od Juvala do Mocarta”, „Rimaginacije”, „Džepna istorija muzike”, „Miljković - Dante: Prvo pevanje”, „Dante šalje sekundante”.
Random autor